اقتصاد آزاد در هندوستان
آزاد سازی اقتصاد هندوستان باعث شده مالکیت تلویزیون از صفر به 45 درصد افزایش، مالکیت گوشی موبایل از صفر به 36 درصد افزایش، مالکیت وسایل نقلیه دو چرخ(موتور سیکلت ها و موتورهای سبک شهری) از بالای صفر درصد به 12.3 درصد افزایش، و تغذیه ی کودکان از غذاهای دیروز مانده از 95.9 درصد به 16.2 درصد کاهش یابد.
در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، یک تعداد انگشت شمار از سرمایه داران باند باز(crony capitalist)،فقط به لطف ارتباطات سیاسی خود(همانند 22 خانوده ی تنفر انگیز در پاکستان) صنایع را اشغال کرده اند. هند هم تا سال 1991 ازاین قاعده مستثنی نبود، چرا که قانون اجازه ی گواهی راج(Raj) همه ی شفافیت ها را به نفع افراد با نفوذ اعمال می کرد. اما پس از آن، آزاد سازی اقتصادی رشد دسته ی جدیدی از کارآفرینان برتر را تسهیل کرده است.
شناخته شده ترین ها در صنعت نرم افزار هستند(همانند infosys، Wipro، و HCL)، اما بسیاری از آنها نیز در حال ظهور در صنعت دارو سازی هستند، همانطور که قبلا صحبت شد؛ در زیر ساخت(Adani, L&T)؛ ارتباطات راه دور(اپراتور Bharti Airtel)؛ فولاد(Jindal, Bhushan)؛ و امور مالی(بانک ICICI، بانک HDFC، بانک Axis، بانک Kotak، و Yes Bank).
شگفت آورتر از همه، رشد شرکت های اینترنت محوری همچون Flipkart، Snapdeal, MakeMyTrip, Paytm, Ola Cabs, Zomato, Jabong, Naukri.com، و دیگران بوده است، که هر کدام از آنها توسط سرمایه گذاران بین المللی میلیاردها دلار ارزش گذاری شده اند. ارزش بازاری آنها بسیار فراتر از کسب و کارهای بزرگ سنتی است.
برخی از افراد فعال درکسب و کارهای جدید(خصوصا در بخش املاک و مستغلات و زیر ساخت) سرمایه داران باند باز نامیده می شود، و مسلما آنها روابط سیاسی قدرتمندی دارند. با این حال در عوض، آنها انحصارات امنی را در اختیار ندارند(همانند مورد مکزیک) و بسیاری از آنها از رکودهای فاجعه بار در سال های اخیر آسیب دیده اند(همانند شرکت های DLF، Unitech, Lanco،و IVRCL). در هند رشوه ها به طور دقیق تر اخاذی توسط سیاستمداران نامیده می شود تا یک نوع رفیق بازی کلاسیکی، چرا که بازدهی رشوه ها اغلب نامطمئن و برخی اوقات به طور فاجعه باری منفی است.
رقابت و آزادسازی اقتصادی منجر به ضرر و برخی اوقات ورشکستگی شرکت های معروف قدیمی شده است(همانند Hindustan Motors, Premier Automobiles, JK Synthetics, DCM)، که نشان دهنده ی رقابت فشرده و بقای اصلح ترین شرکت هاست. از بین 30 شرکتی که شاخص سنسکس را در سال 1991 تشکیل می دادند، تنها 9 شرکت دو دهه بعد از آن دوام آوردند. این ریزش در کسب و کار به طور کلی نشان دهنده ی رقابت سالم در صنعت است. نخست وزیر اسبق مانموهان سینگ(Manmohan Singh) در رابطه با کارآفرینان جدید گفت: اینها فرزندان ثروت نیستند، اینها فرزندان آزادسازی هستند .
ترجمه: دفتر پژوهش و بررسیهای خبری ایرنا
انتشار دهنده: سهراب انعامی علمداری